سندرم آسپرگر

آسپرگر در یک نگاه

سندرم آسپرگر یک اختلال رشدی است که برای شخص مبتلا به آن برقراری تعامل اجتماعی با دیگران را با مشکل روبرو می سازد.

کودک مبتلا به اتیسم در دوست یابی مشکل دارد و از لحاظ و اجتماعی و ارتباط با دوستان بسیار بی دست وپاست.

افراد مبتلا به سندرم اسپرگر در برخی ویژگیها با کودکان مبتلا به اتیسم مشترک هستند. برای مثال، آنها مهارتهای اجتماعی ضعیفی دارند و نسبت به تغییرات معمول در زندگی بسیار حساس هستند ؛ اما بر خلاف کسانی که به اوتیسم مبتلا هستند ، کودکان مبتلا به سندرم اسپرگر معمولاً از لحاظ رشد زبان بهنجار هستند و تا قبل از 2 سالگی شروع به صحبت کردن می کنند.

سندرم آسپرگر یک بیماری مادام العمر است، اما نشانه های آن در طول زمان رو به بهبودی می رود. بزرگسالان مبتلا به این بیماری می توانند یاد بگیرند که نقاط ضعف و قوت خود را شناسایی کنند و با توجه به آنها برنامه ریزی کنند و نقاط قوت خود را ارتقا و نقاط ضعفشان را برطرف کنند و آنها می توانند مهارتهای اجتماعی خود را بهبود بخشند.

هم اختلال اتیسم و هم اختلال آسپرگر به گروهی از اختلالات به نام اختلالات رشد فراگیر تعلق دارند.

علت اختلال آسپرگر چیست؟

علت دقیق سندرم اسپرگر شناخته شده نیست. و هیچ راه شناخته شده برای جلوگیری از آن وجود ندارد. البته نشانه هایی از شیوع این اختلال در خانواده ها دیده شده؛ بنابراین محققان در حال انجام مطالعاتی در حوزه ی سبب شناسی ژنتیکی هستند.

علائم و نشانه های آسپرگر چه هستند؟

نشانه های سندرم آسپرگر معمولا در سن 3 یا بعد از آن در کودکان دیده می شود.علائم این اختلال به قدری متنوع وتفاوت می باشد که در هیچ دو کودکی علائم مشابه نیستند.

•لحظه های سخت و طاقت فرسا برای کودکان مبتلا به آسپرگر زمانی است که مجبور به برقراری تعاملات اجتماعی با دیگران هستند، البته این به این معنا نیست که آنها مایل به برقراری این تعاملات نیستند و از آن اجتناب می کنند، بلکه این افراد ذاتاً و مادرزادی فاقد توانایی و مهارتهای لازم برای بیان، فهم وانتقال افکار واحساسات و اطلاعات خود ودیگران هستند.

•آنها عاشق یکنواختی و روال عادی وتغییر ناپذیر زندگی هستند، ومخالف هرگونه تغییر حتی ساده وعادی در روال. تغییر برای آنها سخت است.

•افراد مبتلا به آسپرگر سرنخهای کلامی و غیرکلامی ارتباطات و تعاملهای اجتماعی را درک نمی کنند و حتی درفهم و یا پذیرش هنجارهای اجتماعی نیز مشکل دارند.برای مثال، آنها ممکن است به دیگران خیره شوند و یا حتی در برقراری ارتباط چشمی مشکل داشته باشند و مهم تر از همه مفهوم فضای شخصی ( یا همان حرف یا مسائل خصوصی) را اصلاً درک نمی کنند.

•همچنین ممکن است آنها به سختی صحبت کنند و کلام یکنواختی داشته باشند ؛ چون در واقع کلام آنها فاقد لحن، زمینه و لهجه خاصی است و یا شاید هم دارای سبکی بسیار رسمی در حرف زدن باشند که حتی پیشرفته تر از آنچه باشد که با توجه به سنشان از آنها انتظار می رود.

•ممکن است این افراد دچار عدم هماهنگی، تظاهرات چهره ای ، وضعیت بدنی و یا حتی حرکات و قیافه ای غیرمعمول باشند. حتی این افراد ممکن است دست وپا چلفتی باشد.

•مهارتهای بسیار پایین در نوشتن یا داشتن مشکل در مهارتهای حرکتی مانند دوچرخه سواری نیز می تواند از مشکلات این افراد باشد.

•ممکن است علایق محدودی داشته باشد؛ یا حتی به شدت به تعداد محدودی از اشیاء متمرکز شود. بعنوان مثال، ممکن است افراد مبتلا به سندروم آسپرگر علاقه ی خاص و غیر معمول در مورد نام مارها و یا ستارگان یا کشیدن تصاویر همراه با جزئیات فراوان داشته باشند.

•این افراد ممکن است با شنیدن صداهای بلند، دیدن نورهای شدید، یا چشیدن مزه های تند و حس کردن بافتهای پیچیده اذیت شوند.

تشخیص سندروم آسپرگر

اگر والدین کودکی هستید و در مورد رفتار یا سبک ارتباطی او نگران هستید حتماً با دکتر فرزندتان مشورت کنید. مطمئناً آن دکتر در مورد رشد فرزند شما از شما چیزهایی می پرسد؛ شاید هم از شما بپرسد که آیا افراد دیگری هم هستند که متوجه مشکلات مربوط به تعامات اجتماعی کودک شما شده باشند.

پزشک نیز ممکن است شما را به یک متخصص برای بررسی های بیشتر احتمال ابتلا به آسپرگر ارجاع دهد. متخصص نیز ممکن است کودک را در زمینه های سبکهای یادگیری ، گفتار و زبان و بهره ی هوشی ، مهارتهای حرکتی واجتماعی و... مورد بررسی و ارزیابی قراردهد.

آسپرگر چگونه درمان می شود؟

درمان باید بر اساس نشانه های منحصر به فرد هر کودک انجام شود و متناسب با این ویژگیها برای هر فرد تغییر کند به طوری که برای هر کودک مناسب باشد.

پزشکان، معلمان، و مشاوران بهداشت روانی کودک می توانند در بهبودی رفتار کودک و ایجاد مهارت های اجتماعی و یادگیری فرد به شما کمک کنند. همچنین برنامه های مدرسه، آموزش های شغلی و مشاوره می توانند بسیار کمک کننده باشند. بسیاری از کودکان آسپرگر ممکن است از مشکلات دیگری مانند ADHDیا اختلال وسواسی –جبری رنج ببرند؛ بنابراین آنها ممکن است برای حل این مسائل همراه و همزمان به درمانهای پزشکی وسایر درمانها نیاز داشته باشند.

کمکهایی که والدین میتوانند در خانه برای کمک به کودک مبتلا به آسپرگشان انجام دهند:

در خانه شما میتوانید به بالابردن اعتماد به نفس ومهارتهای کودکان اتیسمی خود کمک کنید ؛ بدین منظور میتوانید از تمرینات و برنامه های منظم روزانه ؛ حمایتها و وسایل کمکی بینایی و بازی نقش استفاده کنید البته با تأکید روی نقاط ضعف و تواناییهای فرزندانتان. کودک خود را به جستجوی سرگرمی ها و علائق جدید در محیط خانه ومدرسه تشویق کنید. و مرتباٌ جویای اتفاقهایی که در کلاسهای درس فرزندانتان باشید و از مربیان مدرسه در مورد نحوه ی عمل فرزندتان در مدرسه اطلاع کسب کنید.
در کشورهای اروپایی، در هر منطقه وبخشی مدارسی مخصوص کودکان مبتلا با نیازهای ویژه 3 تا 21 ساله وجود دارد که خانواده ها با اطلاع یافتن از مدرسه ی منطقه ی خودشان میتوانند کودکشان را برای توانبخشی به آنجا ببرند.

شما چگونه میتوانید به کودک خود کمک کنید تا بهتر شود؟

برای اینکه کودک شما به جایی برسد که توانایی های بالقوه اش را شکوفا کند شما باید حمایت بسیار و صبر فراوانی را در مسیر بهبوی او به خرج دهید؛ و دنبال پیدا کردن یه دکتر که تجربه ی کار درمانی با افراد مبتلا به اتیسم را داشته باشد باشید.

تا میتوانید تلاش کنید که بیشتر و بیشتر در مورد این وضعیت (اختلال آسپرگر) یاد بگیرید و با افراد دیگر در مورد آن به گفتگو بنشینید.

1. سندروم آسپرگر چیست؟

2. دلایل ابتلا به آسپرگر چیست؟

3. چه کسی تحت تأثیر نشانگان آسپرگرقرارمیگیرند؟

4. یک اختلال فراگیر رشد چگونه است؟

5. اختلال یادگیری غیر کلامی چیست و چه شباهتهایی با سندروم آسپرگر دارد؟

6. آیا تأخیر در واکسیناسیون میتواند از دلایل ابتلا به سندروم آسپرگر باشد؟

در مورد نشانگان آسپرگر بیشتر بدانید؟

1. چه کسی میتواند سندروم آسپرگر را تشخیص دهد؟

2. آسپرگر چگونه تشخیص داده می شود؟

3. آیا تستهای غربالگری مناسبی برای ارزیابی اختلالات فراگیر رشد وجود دارد؟

تشخیص آسپرگر

1. سندروم اسپرگر چگونه درمان می شود؟

2. مراحل لازم برای کمک به کودک مبتلا به اسپرگر کدام است؟

درمان آسپرگر

 

همسالان کودک شما بیشتر از هر کس دیگری حتی معلمان فرزندتان میتوانند به کودکتان کمک کنند و آنها را مورد حمایت قرار دهند.

بسیاری از والدین کودکان اتیسمی با کمک گرفتن از گروههای پشتیبانی، مشاوره، و شبکه های دوستی، خانواده و جامعه و پذیرفته شدن توسط آنها اضطرابشان تا حدی پایین می آید و به آرامشی نسبی می رسند.

ترجمه شده  :توسط مدیر وبلاگ  میگنا از سایت وب.ام.دی/

خدمات درمانی ارائه شده

متخصصین و پرسنل حرفه ای

مشاوره هایی که تقدیمتان شد

  • آدرس : اهواز - خیابان آزادگان - خیابان 24 متری - بین دیده بان و شریف زاده - مجتمع شمخانی - واحد 10
  • تلفن تماس : 32234618-061
  • نمابر (فکس) : 32234618-061
  • پست الکترونیک : Info @ Navidemehr.ir